Met grote stem
Goede Vrijdag gewenst. Een dag waarop we ons richten op de geliefde Zoon van God, de Messias van Israël, onze Verlosser. Hij was, hoewel onschuldig, toch veroordeeld tot de dood op het kruis. We realiseren ons dat Hij zes uren aan het kruis hing. Het was verschrikkelijk. Zijn armen en benen kon Hij niet bewegen en Hij raakte uitgeput van pijn en dorst.
Daarnaast hing er gedurende drie uur (van twaalf uur tot drie uur 's middags) een vreemde duisternis over het land (Matt. 27:45). De situatie was beklemmend, ongemakkelijk zelfs voor hen die toekeken. Deze duisternis was een teken van de toorn van God over de zonden. De duisternis rustte ook op Hem Die had gezegd, “zolang Ik in de wereld ben, ben Ik het licht van de wereld” (Joh. 9:5). Hij werd in Zijn laatste uren omringd door duisternis, terwijl Zijn levenslicht doofde.
Het leven van de Heere hing aan een zijden draadje en toen, …“ongeveer op het negende uur riep Jezus met een luide stem: Eli, Eli, lama sabachtani? Dat betekent: Mijn God, Mijn God, waarom hebt U Mij verlaten” (Matt. 27:46)? Hij riep dit (letterlijk) ‘met een grote stem’, hoewel Hij een droge mond had. Waar kwam de energie vandaan om Zijn Vader luid, met kracht die nog restte, te vragen waarom Hij Hem verlaten had? Mijn God. Mijn God! Waarom verlaat U Mij? Zo was het toch nooit geweest? Altijd waren Wij samen. “Vanaf de moederschoot bent U mijn God” (Ps. 22:11). “Ik en de Vader zijn Eén” (Joh. 10:30). Zo was onze relatie toch? Ik kan niet zonder U! “Ik kan van Mijzelf niets doen, Ik doe de wil van Mijn Vader” (zie Joh. 5:30). Waren dit Zijn gedachten? Waarom moest dit juist nu zo gaan? Waarom?
De zondelast die zwaar op Hem drukte, scheidde Hem van Zijn Vader, waardoor Hij de verlatenheid intens ervoer. We begrijpen dat dit niet anders kon. God is onsterfelijk en een en al heerlijkheid (1 Tim. 6:16). Hij is enkel licht. In Zijn omgeving kan geen zonde bestaan, want zonde en dood vallen onder het begrip duisternis (1 Joh. 1:5). De Vader moest Zich wel van Hem afkeren en Zijn geliefde Zoon alleen laten in Zijn kruislijden.De Heere was Zich ervan bewust het volledige pakket van zonde te dragen, door Zichzelf te offeren. De zonde moest weggenomen kunnen worden door Zijn offer. Johannes de Doper had dit bij Zijn komst al aangekondigd: “Zie het Lam Gods, Dat de zonde der wereld wegneemt” (Joh. 1:29)! Zijn doel was om Zijn leven te geven als een losprijs voor velen (Matt. 20:28). Het was Zijn bloed dat daar op Golgotha voor velen vergoten werd (Matt. 26:28).
We letten op wat er verder gebeurde. Even later “riep Jezus nogmaals met luide stem en gaf de geest” (Matt. 27:50). Dit was, nadat Zijn laatste woorden van overgave hadden geklonken: “Vader, in uw handen beveel ik Mijn Geest” (Luk. 23:46). Hij boog Zijn hoofd en zei: “Het is volbracht” (Joh. 19:30). De Heere behield Zelf de regie. Niemand nam Zijn leven van Hem af. Het was een vrijwillige, unieke daad, waarmee Hij het werk voltooide dat Zijn Vader hem had opgedragen.
We kunnen niet volledig beseffen hoe groot Zijn offer was en dat van de Vader. Hij moest Zich van Hem afkeren. “Zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft” (Joh. 3:16).
“Ja, God zij dank voor Zijn onuitsprekelijke Gave” (2 Kor. 9:15)!
Ineke van Lieshout
Foto door Ben Mack: https://www.pexels.com/nl-nl/foto/maan-op-bewolkte-hemel-in-avond-5708045/